Panele dotykowe LCD wykorzystywane są w dzisiejszych czasach w ogromnej liczbie urządzeń. Znaleźć je można w smartfonach, tabletach, dotykowych laptopach, bankomatach i biletomatach, drukarkach, kioskach informacyjnych i wielu innych. Śmiało można powiedzieć, że technologia ta jest jedną z bardziej rozpowszechnionych na świecie i zrewolucjonizowała sposób wchodzenia w interakcje z urządzeniami elektronicznymi.
Technologia LCD – podstawowe informacje
LCD to skrót od angielskiej nazwy Liquid Crystal Display oznaczającej wyświetlacz ciekłokrystaliczny. Jak sama nazwa wskazuje, wyświetlacz taki bazuje na technologii ciekłych kryształów. Samo zjawisko ciekłych kryształów odkryte zostały jeszcze w dziewiętnastym stuleciu, jednak na jego praktyczne zastosowanie trzeba było poczekać. W latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku powstał pierwszy, ekran ciekłokrystaliczny, który już wkrótce zaczął być wykorzystywany w urządzeniach takich jak elektroniczne zegarki i telewizory. Od tego czasu technologia LCD mocno się rozwinęła. Współczesne możliwości pozwalają na konstruowanie ekranów ciekłokrystalicznych o bajecznej wręcz rozdzielczości.
Największe zalety LCD to trwałość i niewielki pobór energii elektrycznej. Zalety te sprawiły, że jest to obecnie jedna z najczęściej wykorzystywanych technologii używanych do produkcji różnego rodzaju ekranów i wyświetlaczy.
LCD, a technologia dotykowa – co warto na ten temat wiedzieć?
Przede wszystkim należy powiedzieć, że technologia LCD i technologia ekranów dotykowych to dwie różne rzeczy. Współczesne rozwiązania dotykowe zaimplementowane mogą być w ekranach praktycznie dowolnego rodzaju, choć z opisanych wyżej powodów najczęściej są to właśnie ekrany typu LCD. Panele dotykowe należą do technologii intensywnie rozwijanych. Powstają nowe, eksperymentalne rozwiązania, a w dzisiaj produkowanych urządzeniach wykorzystuje się ich kilka.
Różne rodzaje technologii dotykowych wykorzystywanych w ekranach LCD
Jedną z najczęściej stosowanych rozwiązań dotykowych jest technologia rezystencyjna. Wykorzystujące ją ekrany dotykowe reagują na właściwy dotyk, a dokładniej mówiąc, na nacisk. Zaletą tej technologii jest niewielki koszt produkcji oraz minimalne zużycie energii. Nie bez znaczenia jest również możliwość obsługi praktycznie czymkolwiek (ręka, ręka w rękawiczce, dowolny przedmiot). Najważniejsze wady to relatywnie mała dokładność i mniejsza (w porównaniu do innych rozwiązań) przejrzystość.
Drugą najczęściej wykorzystywaną i powoli wypierającą ekrany rezystencyjne technologią są ekrany pojemnościowe. W skrócie mówiąc, ekrany takie reagują nie na nacisk, ale na niewielkie zmiany natężenia prądu elektrycznego, bądź ładunku elektrostatycznego (w zależności od typu), które powstają na skutek kontaktu z palcem, albo stylusem. Cechują się większą przejrzystością i odpornością od ekranów wcześniej omawianych. Ich wadą jest natomiast wyższy koszt produkcji.
Do produkcji ekranów dotykowych LCD wykorzystywane są też inne technologie. Jedną z nich jest SAW, która bazuje na miejscowym tłumieniu akustycznej fali powierzchniowej przez dotyk. Takie ekrany używane są często do produkcji urządzeń publicznie dostępnych jak różnego rodzaju automaty, czy kioski interaktywne. W urządzeniach wymagających maksymalnej dokładności, jak na przykład ekrany przeznaczone dla grafików, wykorzystuje się technologię indukcji elektromagnetycznej. Ekrany takie wymagają do pracy specjalnego stylusa i są dość drogie, ale zapewniają wyjątkową dokładność pracy.